2010 yapımı 'It's Kind of a Funny Story', Anna Boden ve Ryan Fleck'in yönetmenliğinde, genç bir adamın ruhsal sağlık mücadelesini samimi ve umut dolu bir dille anlatıyor. Film, okul ve gelecek kaygısıyla klinik depresyon yaşayan 16 yaşındaki Craig'in (Keir Gilchrist) hikayesini merkezine alıyor. Bir anlık kararla yetişkin psikiyatri servisine yatan Craig, burada beklenmedik bir dönüşüm yaşar. Serviste tanıştığı renkli karakterler, özellikle de Zach Galifianakis'in canlandırdığı Bobby, ona hayata dair yeni bir bakış açısı kazandırır. Emma Roberts'ın oynadığı Noelle ile gelişen naif romantik ilişki ise filmin duygusal dokusunu zenginleştirir.

Oyunculuk performansları filmin en güçlü yanlarından biridir. Keir Gilchrist, Craig'in içsel çatışmalarını ve kırılganlığını inandırıcı bir şekilde yansıtırken, Zach Galifianakis dramatik ve komediyi dengelediği performansıyla dikkat çeker. Film, ağır bir konuyu işlerken umut ve mizahı elden bırakmıyor, psikiyatri servisini bir cezaevi değil, bir iyileşme ve keşif alanı olarak resmediyor.

'It's Kind of a Funny Story' izleyiciye, zorlu duygusal dönemlerde bile insan bağlantılarının ve küçük mutlulukların iyileştirici gücünü hatırlatıyor. Görsel olarak canlı ve enerjik sahnelerle (Craig'in hayalindeki sushi restoranı sekansı gibi) desteklenen anlatım, genç yetişkinler ve ruhsal sağlık konularına ilgi duyan herkes için etkileyici bir deneyim sunuyor. Film, depresyon gibi karmaşık bir konuyu didaktik olmadan, samimi ve sıcak bir dille ele alarak evrensel bir iz bırakıyor.